Wojciech Jachimkowski z kl. VIII otrzymał nagrodę w Konkursie Plastycznym „Historia przeszłości i teraźniejszości to nasza przyszłość” za wiersz o cichociemnych.
Dziękujemy organizatorowi, tj. Stowarzyszeniu Rowerowo-Historycznemu „Skołowani” za zaproszenie i nagrody, zaś Wojtkowi gratulujemy i życzymy dalszych sukcesów.
O Cichociemnych wśród ciszy…
Wśród lasów Suchej, w marcową noc bez księżyca blasku,
Halifax przeciął niebo jak stalowy cień bez poklasku.
Cichociemni spadli w mrok, w ciszę gęstą jak żywica,
gdzie każdy krok brzmiał jak szept, a noc nie miała oblicza.
Szli przez lasy Suchej, wśród sosen, zielonych wartowników,
gdzie mgła zasnuwała drogi niczym zapis zawiłych notatników.
Wiatr niósł chłód, co nie był wiatrem, lecz pamięcią dawnych zdarzeń,
a las oddychał powoli jak świadek skrytych, mrocznych wydarzeń.
Nawet kościół w Suchej stoi kamienny, dostojny, wysoki,
jak strażnik czasu, co widział ich nocne kroki i trudne wyroki.
Pod cegłą modlitw cichy ton trwa jak echo w murach ukryte,
dzwon milczy, lecz w tej ciszy brzmi coś głębiej niż dusze skryte
A ja, sól tej ziemi, wśród pamięci co nie przemija,
nie jestem głosem historii, lecz jej cieniem, co ją rozwija.
I Sucha szepcze przez lasy spokojnie, lecz z dziwną grozą,
że wolność nie rodzi się w świetle, lecz ciemną nocy prozą
Mówią o Suchej, że cicha, wśród borów i pastwisk skryta,
lecz każdy liść pamięta historię, co w kamieniach wyryta.
Bądź świadkiem tych, co przeszli jak duchy wśród ciszy i cienia,
jednak czas ich nie zgubił, echo leśne wciąż sławne imiona wymienia.
